Oorspronkelijk werd het pand gebouwd als magazijn, behorend bij het naastgelegen pand van de verfwarenfirma J. Bijholt & Co. In de basis bestond het uit een loods met aan de straatzijde een bovenwoning. Tegen de achtergrens zat nog een ouder bouwdeel met een verdieping. Het nieuwe plan bestaat uit de toevoeging van woonlagen aan de straatzijde en het openwerken van het dak in het middelste deel van de loods. Zo blijven twee bouwdelen over, aan een gedeelde patio, met aan weerszijden daglicht.
De architectuur van de bestaande gevel op de verdieping viel op door het typisch vooroorlogse baksteenexpressionisme. Archiefonderzoek wees uit dat het om een ontwerp van de Groninger architect A.J. Feberwee ging, gemaakt rond 1930 bij een plintgevel die inmiddels al niet meer bestond. Hoewel op zichzelf interessant, bood het deel niet voldoende houvast voor een gevel over vier bouwlagen. Daarom maakte VdpArchitecten een nieuw gevelontwerp. Het uitgangspunt daarbij vormden de aanwezige waarden, zoals de tactiliteit van het metselwerk en de relatie met en de ondergeschiktheid aan het rechterpand op nummer 69.
De nieuwe gevel geeft in de linkerzijde uiting aan de vier appartementen die erachter liggen. Het spiegelt als het ware het voornamere rechter buurpand, qua openingen en neggedetail, terwijl de rechterzijde laat zien dat het niet enkel een woongebouw is. De prominente entree biedt via de gang een doorkijk op de kantoorruimte in het achterste bouwdeel. Het blinde metselwerk geeft het pand een iets sculpturaler, soberder en meer utilitair karakter, nog eens versterkt door de stalen kozijnen.
De twee- en driekamerappartementen hebben een ruime doorzonplattegrond met een woonkamer aan de straat. Ook de kantoorruimte heeft relatief veel natuurlijke lichtinval. De kelder en de bestaande verdiepingsvloer, en daarmee de royale plafondhoogte van de begane grond, zijn behouden. De bouwkundige uitwerking van dit project werd gedaan door Buro Decide.
